Logopeda

Opiekę logopedyczną w przedszkolu sprawuje mgr Renata Kowalska

 

W 2009 roku ukończyła Uniwersytet Marii Curie - Skłodowskiej w Lublinie, kierunek pedagogika i uzyskała tytuł magistra.

W 2010 roku ukończyła Uniwersytet Marii Curie - Skłodowskiej w Lublinie - studia podyplomowe w zakresie logopedii.

Jest nauczycielm kontraktowym.

 

W roku szkolnym 2016/2017 Pani Renata  pracuje w naszym przedszkolu w każadą środę w godzinach od 9.00 do 15.00.

 

 Wybrane ćwiczenia logopedyczne

Ćwiczenia oddechowe
Cele:
1. Wzmacnianie mięśni oddechowych.
2. Rozróżnienie fazy wdechu i wydechu.
3. Wydłużanie fazy wydechowej oraz dostosowanie wydechu do długości wypowiedzi.
4. Koordynacja mówienia i oddychania.

Przykładowe ćwiczenia:
• dmuchanie na piórka, wiatraczki, dłonie, piłeczki itp.
• wąchanie kwiatów i różnych zapachów,
• nadmuchiwanie balonów,
• puszczanie baniek mydlanych,
• dmuchanie do celu, np. piłeczką do bramki,
• naśladowanie na jednym wydechu śmiechu: ha ha ha, hi hi hi, he he he, ho ho ho,
• przenoszenie za pomocą słomki lekkich elementów,
• fonacja samogłosek na jednym wydechu,
• liczenie na jednym wydechu: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 …
• naśladowanie syreny – „eo-eo”, „eu-eu”

Ćwiczenia fonacyjne
Cele:
1. Zmniejszenie lub zwiększenie napięcia mięśni krtani i gardła.
2. Osiągnięcie odpowiedniej wysokości głosu w trakcie mówienia.

Przykładowe ćwiczenia:
• zabawy samogłoskami: aaaa, oooo, eeee, uuuu, iiii, yyyy,
• ciche mruczenie przez nos – przedłużona wymowa mmm,
• łączenie samogłosek ze spółgłoską m: mma, mme, mmy, mmi, mmo, mmu, itp.

Ćwiczenia słuchowe
Cele:
1. Wypracowanie umiejętności rozróżniania dźwięków otaczającego świata i identyfikowania ich z określonymi sytuacjami, przedmiotami, zjawiskami.
2. Identyfikowanie poszczególnych głosek.

Przykładowe ćwiczenia:
• różnicowanie i naśladowanie głosów zwierząt,
• rozpoznawanie określonego dźwięku oraz jego źródła np. ukryty tykający zegar,
• różnicowanie wyrazów (wskaż obrazek, którego nazwę usłyszałeś; 2-3 obrazki – wskaż właściwy),
• różnicowanie izolowanych głosek, np. klaśnij, gdy usłyszysz głoskę sz, podajemy ciąg: o e m sz i sz k l n sz ch f sz s sz ś sz.

Ćwiczenia narządów artykulacyjnych
Cele:
1. Usprawnienie języka, warg, podniebienia miękkiego, żuchwy.
2. Świadome kierowanie ruchami narządów artykulacyjnych.
3. Koordynacja ruchowa w obrębie aparatu artykulacyjnego.
4. Uwrażliwienie w jamie ustnej miejsc istotnych do artykulacji.
5. Pionizacja języka.

Ćwiczenia języka:
• wypychanie językiem policzków, wysuwanie języka na brodę, do nosa, na boki
• kląskanie,
• „rurka” z języka,
• dotykanie górnych i dolnych zębów czubkiem języka,
• przesuwanie czubka języka od zębów w głąb jamy ustnej.
• Konik jedzie na przejażdżkę, naśladuj konika stukając czubkiem języka o podniebienie. Kląskaj.
• Wilk gonił zająca i bardzo się zmęczył, wysunął język i dyszy. Wysuń język jak najdalej na brodę – pokaż dyszącego wilka.
• Huśtawka unosi się do góry, a potem wraca na dół. Wysuń język przed zęby i poruszaj nim tak, jakby się huśtał: raz do góry w stronę nosa, raz do dołu w stronę brody.
• Młotkiem wbijamy gwoździe w ścianę. Spróbuj zamienić język w młotek i uderzaj o dziąsła tuż za górnymi zębami, naśladując wbijanie gwoździa.
• Chomik wypycha policzki jedzeniem, a Ty pokaż jak można wypchnąć policzki językiem, by wyglądać jak chomik, raz z lewej raz z prawej strony.
• Wyobraź sobie, że Twój język to żołnierz na defiladzie. Na raz – czubek języka wędruje na górną wargę, na dwa – czubek języka dotyka lewego kącika ust, na trzy – czubek języka na dolną wargę, na cztery – czubek języka przesuwamy do prawego kącika ust.
• Karuzela- dzieci bardzo lubią kręcić się w koło, twój język także. Włóż język między wargi a dziąsła i zakręć nim raz w prawą raz w lewą stronę.

Ćwiczenia warg:
• cmokanie,
• parskanie,
• rozciąganie warg w uśmiechu i ściąganie ich w dzióbek,
• naprzemienne nakładanie jednej wargi na drugą.
• masaż wargi o wargę
• przesadna artykulacja „a- o”, „e- u”

Ćwiczenia podniebienia miękkiego:
• głośne chrapanie,
• kasłanie z językiem wysuniętym na brodę,
• wdychanie i wydychanie powietrza z językiem wysuniętym na brodę,
• wymawianie sylab i logotomów ze spółgłoskami tylnojęzykowymi: np. ka, ko, ku, aka, oko, uku),

Ćwiczenia żuchwy:
• opuszczanie i unoszenie żuchwy,
• żucie,
• przesuwanie żuchwy w lewo i prawo.

To, co niezbędne w terapii logopedycznej
• zeszyt,
• codzienne ćwiczenia, przynajmniej przez 10 minut,
• systematyczność.

Pamiętajmy, że dla dziecka w wieku przedszkolnym ćwiczenia logopedyczne powinny wiązać się z zabawą, a nie przymusem żmudnej  pracy.


Dziecko + rodzice + logopeda = sukces dziecka

 

Życzę udanej zabawy !

 

 

Jak pomóc dziecku z zaburzoną komunikacją językową?
Materiały dla rodziców

Kiedy do logopedy?

Obserwujmy dziecko i udajmy się do specjalisty, jeżeli:
  • podczas mówienia wsuwa język między zęby (bez względu na wiek),

  • ma zmiany anatomiczne w obrębie narządów mowy, np. krótki język, skrócone wędzidełko pod językiem, krzywy zgryz,

  • mówi przez nos.

   • istnieje wątpliwość, czy dobrze słyszy

   • zamienia głoski dźwięczne ich bezdźwięcznymi odpowiednikami, np. buda – puda,

   • nie wymawia samogłosek ustnych: a, o, e, u, y, i,   

    • zniekształca głoski,

  • zacina się podczas mówienia.

 

Jak rozwijać mowę dziecka?

• Czytajmy dziecku książki
• Oglądajmy razem ilustracje
• Grajmy w gry językowe


Motywujmy do mówienia poprzez:

• częste rozmowy z dzieckiem,
• kontakt wzrokowy podczas rozmowy,
• prawidłową mowę (poprawne tempo, staranna wymowa),
• budowanie komunikatów ze znanego dziecku słownictwa,
• używanie prostych konstrukcji gramatycznych,
• dostosowywanie się do możliwości dziecka,
• wysłuchanie wypowiedzi dziecka zawsze do końca,
• w przypadku nieprawidłowej wypowiedzi dziecka podawanie poprawnej formy,
• aranżowanie kontaktów z rówieśnikami,
• dbałość o bezpieczeństwo psychiczne dziecka, pełne akceptowanie jego potrzeb i możliwość rozwojowych.


Ćwiczenia na każdą porę dnia

 RANO
• Podczas śniadania pozostawione na talerzu okruszki, dżem, nutellę przyklejamy na wałku dziąsłowym za górnymi zębami („zaczarowane miejsce”) i zlizujemy czubkiem języka.
• Kładziemy płatek śniadaniowy na język i podnosimy do „zaczarowanego miejsca” (wałek dziąsłowy), przytrzymujemy chwilę i możemy go schrupać.

PO POŁUDNIU
• Rzucamy piłkę do dziecka z jednoczesnym unoszeniem języka w „zaczarowane miejsce”.
• Kozłujemy piłkę i jednocześnie wypowiadamy zlecone, trudniejsze ciągi wyrazowe.
• Pobawmy się w policjanta i poszukajmy w pokoju przedmiotów zaczynających się na głoskę, której akurat uczymy się na zajęciach.
• Z maluszkami naśladujemy odgłosy otoczenia, powtarzamy wierszyki, wyliczanki.
• GIMNASTYKA BUZI I JĘZYKA
• Łączymy ruch rąk z ruchami języka i warg, np. udajemy „boksowanie” i uderzamy językiem wewnątrz prawego, a następnie lewego policzka.
• Podnosimy ręce w górę i jednocześnie podnosimy język do podniebienia.
PRZED SNEM
• Rysujemy dziecku na plecach proste litery i wypowiadamy je głośno, a dziecko odtwarza je swoim językiem, wargami.

Ćwiczenia języka :
Seplenienie międzyzębowe (w seplenieniu międzyzębowym nie wykonujemy żadnych ćwiczeń języka na zewnątrz jamy ustnej)

Ćwiczenia wstępne:
1. Koci grzbiet z języka (opieramy czubek języka o dolne zęby i wypychamy masę języka, nie odrywając czubka języka od dolnych zębów)
2. Kląskanie, jak konik
3. Malowanie sufitu w buzi (oblizujemy językiem podniebienie)
4. Liczymy górne i dolne zęby od środka (język dotyka zębów tylko od strony wewnętrznej, zwracamy uwagę zwłaszcza na zęby dolne)
5. Uśmiech – rozchylanie warg (zęby widoczne)
6. Uśmiech-dzióbek i przesyłamy buziaka J
7. Dmuchanie przez słomkę, rurkę, gwizdek na wprost (właściwy kierunek strumienia powietrza - w linii środkowej języka)
8. Dmuchanie przez słomkę do szklanki z wodą (słomka w linii środkowej języka)
9. Polecamy wypowiadać a przed lustrem (język powinien leżeć płasko na dnie jamy ustnej) i stopniowo unosimy żuchwę, pilnując, żeby język zachował swoją płaską pozycję.
10. Dmuchanie na świeczkę, wiatraczek, watkę, bańki mydlane
11. Zlizywanie czekolady, odklejanie opłatka w linii środkowej z wałka dziąsłowego

 

 

Parasygmatyzm (sz, ż/rz, cz, dż zastępowane s, z, c, dz)


Ćwiczenia wstępne: (wykonywane z dużą precyzją i przy szeroko otwartych ustach)
1. Malowanie sufitu – oblizywanie językiem podniebienia
2. Czyszczenie podłogi – czyszczenie językiem dna jamy ustnej
3. Kląskanie jak konik
4. Liczenie górnych i dolnych zębów
5. Mycie zębów językiem – zwłaszcza zęby górne
6. Oblizywanie górnej wargi jak kotek (można posmarować czekoladą/miodem i prosić, by dziecko to zlizało)
7. Oblizywanie talerzyka
8. Uśmiech-dzióbek i przesyłamy buziaka J
9. Ostrzymy czubek języka o górne siekacze (szeroko otwarte usta)
10. Szybkie powtarzania l,l,l,l,l przy szeroko otwartych ustach
11. Szybkie powtarzanie t,t,t,t,t d,d,d,d,d,d, n,n,n,n,n,n (czubek języka musi uderzać o wałek dziąsłowy za górnymi zębami – pokazujemy dziecku gdzie)
12. Odklejanie opłatka, zlizywanie czekolady/miodu z wałka dziąsłowego za górnymi zębami

Ćwiczenia przygotowujące do r

1. Sklejanie pierogów - nagryzanie brzegów języka zębami (masaż) i rozciąganie języka)
2. Wyżymaczka - przeciskanie języka przez maksymalnie zbliżone do siebie zęby
3. Łopatka - wysuwanie szerokiego języka z buzi, nie dotykając zębów
4. Kląskanie jak konik
5. Odklejanie czubkiem języka z „zaczarowanego miejsca” chrupka, opłatka, czekolady, nutelli, kropli miodu, itp.
6. Zdmuchiwanie skrawka papieru umieszczonego na czubku języka.
7. Młotek - szybkie wypowiadanie głoski [l], dotykając czubkiem języka o górny wałek dziąsłowy.
8. Piosenkarz - śpiewanie różnych melodii na sylabach, poruszając jedynie językiem - nie brodą, przy szeroko otwartych ustach:
la, la, la,
lo, lo, lo,
le, le, le,
lu, lu, lu,
ly, ly, ly.
9.Wypowiadanie zbitki sylabowej lalolule najpierw wolno, potem coraz szybciej.

10. Chiński język - wypowiadanie zbitek sylabowych - szybko i kilkakrotnie:
nalapatada,
nolopotodo,
nelepetede,
nuluputudu,
nylypytydy.

11. Traktor - wielokrotne, coraz szybsze wypowiadanie zbitki bd, a następnie sylab:
bda, bdo, bde, bdu, bdy,
pta, pto, pte, ptu, pty,
bda - pta,
bdo - pto,
bde - pte,
bdu - ptu,
bdy - pty.

12. Paplanie - wielokrotne coraz szybsze wypowiadanie:
tedamwa,
tat tedat,
ente dente,
lelum polelum,
ble, ble, ble,
tla, tlo, tlu.

13. Karabin maszynowy - wielokrotne, energiczne wypowiadanie [ttt], [ddd], [td] [tdn] (najpierw wolno, potem coraz szybciej) dotykając czubkiem języka o górny wałek dziąsłowy przy szeroko otwartych ustach, potem sylaby:
te, te, te,
ty, ty, ty,
de, de, de,
dy, dy, dy.
A następnie zbitki sylabowe:
teda - teda,
tede - tede,
tedo - tedo,
tedu - tedu,
tedy - tedy.


1. Wypowiadanie rymowanki - głoska [t] wymawiana w sposób przytępiony, tzn. z językiem na podniebieniu:
Kto to tutaj tak tupie?
To tato tutaj tak tupie.
Ach, tato tutaj tak tupie!
1. Piła - wybrzmiewanie przedłużonego [d] z równoczesnymi energicznymi, poziomymi ruchami palcem po wędzidełku podjęzykowym.
2. Suszarka - mocne dmuchanie na czubek języka uniesiony do wałka dziąsłowego, aż do pojawienia się tr.
3. Zepsuty traktor - mocne akcentowanie głoski [t] w czasie wybrzmiewania zbitek tll, tll, trl najpierw szeptem, potem głośno.

 

 

 autor: Renata Kowalska, logopeda